Mostrando entradas con la etiqueta educación infantil. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta educación infantil. Mostrar todas las entradas

miércoles, 21 de mayo de 2014

Somos uns xenios dos retratos

Neste post presentámosvos a nosa proposta didáctica para traballar nas aulas de Educación Infantil o álbum ilustrado “Gran libro dos retratos de animais”. Como xa puidestes ler, as motivacións que nos levaron a traballar esta obra foron as posibilidades que nos brindaba para poder facer un achegamento ás diferentes obras pictóricas de grandes artistas, dun xeito ameno e favorecedor da capacidade de expresión dos sentimentos estéticos.

Os principais obxectivos que se pretenden acadar mediante a realización desta proposta de actividades son:
  • Apreciar as diferentes manifestacións artísticas.
  • Fomentar a curiosidade dos nenos e nenas polas diferentes formas de expresión, principalmente pola artística.
  • Coñecer diferentes obras ao longo da historia da arte.
  • Empregar e valorar o debuxo como medio de expresión.
  • Desenvolver a sensibilidade estética.
  • Coñecer e apreciar o retrato como forma de expresión plástica.
  • Comprender a importancia do retrato na antigüidade, antes da existencia das cámaras fotográficas.

No tocante á proposta de actividades que dende aquí queremos compartir, está formulada para ser levada a cabo nunha aula de 5 anos de Educación Infantil, ao longo de seis sesións, das cales unha será posta en práctica no exterior do centro escolar. No referente ás formas de agrupación do alumnado durante as diferentes actividades esta será variable, polo que consideramos mellor especificala no momento no que se está a explicar cada unha delas, pero aclarando xa dende aquí que pretendemos promover en todas e cada unha delas o traballo colaborador entre o alumnado como elemento socializador e do desenvolvemento dunha actitude democrática deste cara os seus iguais.

As sesións de traballo formuladas son as que se presentan a continuación:
  • Primeira sesión.- Nesta xornada introdutoria da temática reunirase a todo o alumnado da clase nunha asemblea entorno á cal o mestre ou mestra lles lerá o texto da obra, á par que lles ensina as ilustracións que nela aparecen reflectidas. Despois deste primeiro achegamento faráselles un cuestionario sobre diversos aspectos que puideron observar na obra e, para o cal, algunhas das preguntas que se poden empregar son:
    • Gustouvos o libro?
    • Que ilustración vos chamou máis a atención e por que?
    • Como credes que fixeron esas ilustracións?
    • Que sentiches ao ver cada unha das ilustracións?
    • Etc.

Despois do cuestionario daráselle ao alumnado unha noción básica do que son os retratos e a importancia que tiñan estes na antigüidade antes de que se inventaran as cámaras fotográficas; ensinándolles tamén os cadros orixinais que inspiraron ao autor para facer as ilustracións do libro.

  • Segunda e terceira sesión.- Durante estas sesións intentarase recrear na aula o efecto conseguido coa obra seleccionada, e para o cal pediráselle axuda aos pais e nais do alumnado para aportar diferentes fotografías da súa familia.

Cando xa se teñan recollidas a imaxes das familias, repartiráselle aos nenos e nenas diferentes revistas e publicacións nas que aparezan diversos animais, para que sexan eles e elas de forma individual quen lles recorten as cabezas e logo as peguen sobre as fotografías das súas familias, conformando dese xeito un collaxe similar ao que puideron observar nas imaxes da obra tratada.

  • Cuarta sesión.- Xornada na que se dividirá ao alumnado por parellas, xuntando ao neno ou nena desemparellado con outro grupo de traballo, para logo facilitarlles papeis en branco e diferentes materiais de debuxo como lapis de cores, témperas, rotuladores, carbón, etc., cos que cada un e cada unha elaborará un retrato dos seus compañeiros de grupo; promovendo dese xeito que coñezan as propiedades dos diferentes materiais plásticos ao mesmo tempo que aprenden e interiorizan o esquema corporal do ser humano mediante a observación directa e a súa proxección nun suporte físico coa que mellorarán a súa motricidade fina.

  • Quinta sesión.- Sesión de traballo na que se lle propoñerá ao alumnado a realización dunha actividade con sombras chinesas na que se empregarán as luces e as sombras como material primordial; un material que sempre adoita motivar e fascinar a partes iguais ao alumnado de tan curta idade.

Para a súa posta en práctica dividirase aos compoñentes da clase en grupos de cinco persoas do seguinte xeito: un dos compoñentes manexará un foco, outro fará de modelo, outros dous suxeitarán un papel de gran formato colocado cara a parede e o restante será o encargado de debuxar; papeis que irán rotando para que todos e todas poidan experimentar as diferentes tarefas.

En cando ao seu desenvolvemento este será moi sinxelo, o encargado do foco soamente terá que apuntar coa luz ao modelo, facendo que a súa sombra se proxecte no papel, lugar onde o debuxante terá que marca o perfil deste modelo.

  • Sexta sesión.- Derradeiro día de traballo, unha xornada na que se fará unha saída ao museo de arte máis próximo (previa autorización de asistencia do alumnado por parte dos seus pais e nais). Durante esta visita formaranse un número de grupos de traballo acorde co número de docentes que participen na saída escolar, deste xeito os mestres e mestras participantes guiarán ao alumnado polo interior do museo coa finalidade de que sexan estes e estas quen atopen entre as diversas obras que se atopan expostas aquelas que se caractericen por ser retratos de persoas.


Como actividade para a avaliación do proxecto poderíamos empregar a saída ao museo, posto que dende a chegada ao mesmo lles indicaríamos que foran buscando os diferentes retratos que nel se poidan atopar, valorando deste xeito a correcta integración do concepto de retrato e do seu recoñecemento na súa realidade próxima. Así mesmo, a avaliación da presente proposta será global, continua e formativa, centrándonos non soamente na valoración dos resultados finais, senón que se primará todo o proceso seguido durante o desenvolvemento da mesma.

Esta proposta didáctica resultaría moi interesante para traballar nas aulas de Educación Infantil posto que con ela o alumnado estaría desenvolvendo diferentes capacidades a partires das diversas actividades; unhas actividades que consideramos que son moi motivadoras e entre as que se poden atopar a das collaxes, o traballo con sombras chinesas, etc., que servirán para que o alumnado adquira un alto grao de desenvolvemento da súa sensibilidade estética, conseguindo dese xeito que poidan apreciar mellor a beleza de tódolos elementos presentes no contorno que os rodea durante os seus quefaceres diarios.


Corbelle Blanco, Héctor
Corredoira Ramos, Patricia
Díaz Rodríguez, Pablo
Modia Vázquez, Rocío
Seijas Zamora, Laura

Vaia animalada de álbum ilustrado!




O libro que traballamos é o “Gran libro dos retratos de animais”, creado e ilustrado por Svjetlan Junakovic, e traducido por Antón Fortes. Como o mesmo título indica, o tema principal da obra son os retratos feitos a animais.
Svjetlan Junakovic é un ilustrador, pintor e escultor (graduado pola Academia Brera de Milán) nado en Zagreb, Croacia, no ano 1961; afamado sobre todo polas súas ilustracións de contos para nenos. Ao longo da súa carreira recibiu numerosos premios internacionais, de entre os que destacan algúns dos recibidos polo álbum ilustrado “Gran libro dos retratos de animais” (2006), como é o caso do “Premio ó libro infantil e xuvenil mellor editado” de 2007, A “Mención de honra do Bologna Ragazzi Award” de 2008 e o “Premio Andersen” en 2008. Outras obras polas que desataca o traballo deste autor son: “A mi manera” (2009) ou “Pequeño gran mundo”(2011), entre outras.



Antón Fortes Torres é un escritor, lingüista e tradutor nado en Sarria, na provincia de Lugo (Galicia) no ano 1957. Estudou Filoloxía Hispánica, Románica e Galego- Portuguesa na Universidade de Santiago de Compostela e posteriormente realizou tamén estudos de lingua e literatura na Universidade Paul Valéry, ubicada en Montpellier (Francia) e nas Facultades de Letras de Lisboa e Coimbra, ambas en Portugal.

Durante a súa carreira ten realizado distintas obras das que destacan: en poesía, “Figuras masculinas de meio-corpo” (1997), pola cal gañou en 2001 o “Premio Legais”; en literatura infanto-xuvenil, “Fume” (2008) e “Á sombra dos anacardios” (2010); de obras colectivas, “O segredo da Lanterna Verde” (2009).


A principal motivación que nos levou a seleccionar esta obra foi porque consideramos que coa mesma pódese facer un primeiro achegamento a diversas obras pictóricas de grandes xenios da historia da arte, dun xeito moi lúdico que fomente a creación dun crecente sentimento de valoración e de interese por este tipo de arte.

Con esta obra pretendemos facer unha ligazón entre diferentes tipos de expresións artísticas, neste caso entre a pintura e a literatura, ademais de conseguir potenciar a curiosidade dos rapaces e rapazas á hora de descubrir as obras orixinais nas que se inspira Junakovic para a súa introducción no mundo artístico, así como mostrarlles e contarlles as historias que se esconden detrás deles.

A través deste álbum ilustrado trataremos de introducir aos máis pequenos e pequenas nunha das expresións plásticas por excelencia, o retrato. Antigamente non existían cámaras e a forma de plasmar e que perdurase no tempo a imaxe dunha persoa era a partir da pintura (entre outras artes). Como tódalas imaxes, os retratos cóntannos historias; achégannos información, como por exemplo como era a vestimenta ou que obxectos se empregaban na vida diaria en épocas pasadas.




Webgrafía:
http://svjetlanjunakovic.com/index.php?x=about, Recuperado o 23 de abril de 2014.


Corbelle Blanco, Héctor
Corredoira Ramos, Patricia
Díaz Rodríguez, Pablo
Modia Vázquez, Rocío
Seijas Zamora, Laura

Unha proposta didáctica mergudalla en El pez que sonreía


Ao longo deste post, poderemos ver a proposta dun proxecto destinado a traballar en educación infantil, o desenvolvemento dos sentimentos estéticos. Partimos da obra que eliximos para traballar, “El pez que sonreía”, como xa vimos en post anteriores, pódese relacionar coa arte e coa educación visual, polas imaxes que ofrece, por este motivo, decidimos traballar a ilustración de contos. Pensamos que a ilustración é unha boa ferramenta para desenvolver no alumnado a capacidade de expresión dos sentimentos.

DESENVOLVEMENTO DO PROXECTO
Agrupamento: pequenos grupos, cada grupo de nenos e nenas ilustrará unha parte do conto.

Temporalización: este proxecto está previsto para desenvolverse no transcurso dunha semana, concretamente nas sesións da tarde, podendo abarcar de hora e media a dúas horas diarias dependendo das necesidades do alumando.

Obxectivos:
ü  Fomentar unha actitude reflexiva e crítica ante a produción artística e ante o ensino da expresión plástica e visual.
ü  Interiorizar, incorporar e valorar o debuxo como unha verdadeira ferramenta de expresión.
ü  Valorar a estética dos obxectos que nos rodean na vida diaria.
ü  Aprender a xerar unha estética persoal ao marxe da convección e os modelos establecidos.
ü  Adquirir estratexias para ilustrar textos, tendo en conta o imaxinario do neno/a.
ü  Adquirir formas de facer abertas que non buscan un único resultado se non que son froito da proba, da observación, da experimentación… para chegar ao noso resultado propio e persoal.
ü  Valorar as producións persoais e afastarse da idea do resultado único.

Desenvolvemento:
Actividade 1: Lectura do conto “El pez que sonreía”
Comezaremos este proxecto lendo este conto e observando as súas marabillosas imaxes, na asemblea. Unha vez rematado, propoñeremos ao alumando que comparta o que sentiu ao ler o libro, que lles pareceu, se lles gustou ou non. Por último, deixariamos o libro no recanto da asemblea para que os nenos e nenas o empregaran sempre que quixeran ou o necesitaran.

      Actividade 2: Elaboración do noso propio conto
A partir do conto “El pez que sonreía”, decidimos ilustrar outro conto, o cal tamén contaría con un peixe como personaxe protagonista. Eliximos un conto ruso, de tradición oral que trata tamén sobre valores, neste caso fomenta o valor de apreciar o que temos e non ser ten materialistas e querer abarcalo todo. O conto di así:

“Érase unha vez un pescador que vivía coa súa muller nunha antiga cabana. Un día, este pescador saíu de pesca, e pescou un peixe dourado que lle dixo: - “ancián, devólveme ao mar e dareiche todo o que desexes por moi caro que sexa”- O pescador devolveu o peixe ao mar sen pedir ningún desexo. Cando chegou a casa e contoulle todo a muller, esta púxose furiosa e díxolle: -“estás tolo!, non soubeches que pedirlle ao peixe?”, lévalle este balde roto para lavar a roupa e pídelle un novo”-. O peixe díxolle, - “non te preocupes, terás un balde novo”- . Pero a muller ao ver o balde novo díxolle ao marido: -“tolo, dentro do balde non vamos vivir, volve e pídelle unha cabana nova”-. O peixe de novo concedeulle o desexo e a muller tivo a súa nova cabana. Pero isto non foi suficiente, e a muller ao ver o marido díxolle: -“Non quero ser campesiña quero ser burguesa”-. Aínda así, non contenta co que tiña, a muller quixo ser a dona do mar e da terra, e despois do mundo, así que o pescador volveu xunto do peixe e díxolle: -“ A miña muller quere ser a dona do mundo”- , pero o peixe deu un salto meténdose na auga e salpicando ao pescador. Cando chegou de pescar, o pescador veu que todo desaparecera e só quedaba a súa antiga cabana.”
Para facer as ilustracións, dividiriámonos en pequenos grupos, de tres ou catro persoas, e cada grupo ilustraría unha parte do conto.
Para isto empregaríamos o seguinte material: cartolinas tamaño A3, lapis de cores, ceras, témperas, botóns, goma eva, abelorios, plastilina, elementos naturais como pequenas ramas de árbores e diversos materiais de refugallo (botellas de plástico, tapóns, anacos de teas, cortiza, …
As ilustracións ocuparían a totalidade das cartolinas tamaño A3 e nelas iría incluído o texto.
A continuación, vemos o posible resultado deste conto:





























Actividade 3: Exposición e lectura do noso conto
Para rematar o proxecto, pensamos en colgar o noso conto no corredor, a modo de exposición, para que todos os nenos e nenas do centro puideran observalo e lelo sempre que quixeran. Tamén aproveitaríamos para comparalo co conto de “El pez que sonreía” e ver que semellanzas e diferenzas atopamos entre os dous contos.

Conclusión: Pensamos que este proxecto pode ser de gran utilidade en educación infantil, non só para a educación dos sentimentos estéticos como xa comentamos, se non tamén para desenvolver nos nenos e nenas a creatividade e imaxinación, pois estes terían que ilustrar o conto so a partir do texto. Tamén pensamos que tería bastante éxito, pois aos nenos e nenas gústalles experimentar con diversos tipos de materiais e con este proxecto damos esa oportunidade, ademais de deixarlles investigar e decidir o tipo de materiais a empregar así como tamén o deseño da ilustración. Cremos que sería un proxecto motivador e ameno para realizar en educación infantil. 

Webgrafía:
http://www.ciudadseva.com/textos/cuentos/rus/puchkin/el_pescador_y_el_pez_dorado.htm (Recuperado o 10 de Maio de 2014)

García Urrabieta, Rocío
González Villarmea, Marta
Raposo Corredoira, Jéssica
Rego Conde, Laura

Un peixe que moito nos pode aportar...

A edición do álbum que estamos a tratar, "El pez que sonreía", data do ano 2010, e nel atopamos unha historia que pode ser entendida de diferentes modos, como sucede en moitas outras obras do autor Jimmy Liao. Por unha banda, podemos observar unha visión adulta da obra. Desde este punto de vista podemos dicir que o argumento do libro, fala dun home solitario que leva un pez para a súa casa; esta responsabilidade de ter unha vida ao seu cargo acaba agobiándoo e decide devolver o peixe ao mar. Por outra banda, outra visión da obra pode ser desde o punto de vista dos nenos e nenas. Dende esta visión o argumento sería moito máis sinxelo. Un home, que ten un peixe, comeza a preguntarse porqué a súa mascota é tan feliz, xa que sempre está a sorrir a pesar de estar encerrado nunha peixeira. Este home acaba por soltalo xa que considera que encerrado nunca vai ser feliz realmente porque non é libre.

Cremos que podemos propoñer este album ilustrado como un libro que mestura a literatura e a ilustración coa cultura visual, é dicir, co mundo da Educación Visual e Plástica. Funciona como un poema, co que a través das cores das ilustracións, o ilustrador pretende transmitir unha morea de emocións; empregando en cada momento os tons de cor necesarios para dar a visión emocional que precisa cada momento. Con el, o autor trata temas tan recorrentes como poden ser: a soidade,a liberdade, o respecto cara os demais, a tristeza, así como a busca da comunicación.

Cremos que este álbum pode ser adecuado para traballar en Educación Infantil debido á ilustración e á mestura de cores que atopamos, así como á narración en forma de poesía, que nos parece unha boa forma de incentivar a lectura. Ademais, consideramos que esta obra literaria podemos vinculala ca arte, xa que atopamos dentro desta literatura un enfoque creativo e lúdico. Este libro podería servir para a estimulación da comunicación visual e plástica, xa que con ela poderán conformar o seu gusto estético, así como construír o seu propio “eu”, partindo de valores como a liberdade, a amizade ou o respecto polos demais.

 Co desenvolvemento da Educación Visual e Plástica, podemos achegarnos a novas formas de expresión e comunicación, distintas á palabra pero igualmente útiles para os nenos e nenas. Coa expresión plástica os nenos poden coñecer e explorar sistemas simbólicos diferentes a linguaxe verbal ou escrita. Desta forma desenvolven a súa creatividade dando forma ás emocións e percepcións que teñen da realidade.
Ademais co coñecemento da Educación Artística o alumnado pode ir descubrindo e comprendendo a crítica do patrimonio e da cultura visual; así como desenvolver a sensibilidade e a percepción estética. Estamos a falar dunha aprendizaxe globalizadora que favorece o traballo de diferentes capacidades e habilidades, así como a comprensión de diferentes contidos.  
Outras obras que poden relacionar a literatura, a ilustración coa Educación Visual e Plástica pode ser:

  • Bill Martin, Jr. (2010). Oso pardo, oso pardo, ¿qué ves?. Madrid: Kókinos.

Ilustrado por Eric Carle. Trátase dun libro interactivo que nos leva a coñecer os animais e as cores. No seu interior atoamos textos sonoros, que son moi repetitivos ao mesmo tempo que rítmicos. As súas ilustracións so moi expresivas e con moito colorido. Ademais de fiestras deslizantes polas que aparecen os diferentes personaxes do conto. É un dos contos indicados para o aprendizaxe, o xogo e a complicidade entre os pais e os nenos e nenas. 

  • Gervais, B. (2011). Imaginario de las estaciones. Madrid: Ediciones SM.
Ilustrado por Francesco Pittau. Ao longo do álbum atopamos plantas e animais que se suceden ao longo das estacións do ano. É un bo libro co que os nenos e nenas poden gozar con debuxos realistas e de moito colorido. Ten un formato troquelado co que se poden levantar solapas para o descubrimento de froitas, a transformación de verme en bolboreta... Ademais é unha boa forma de que os nenos e nenas coñecer e recoñecer a natureza máis próxima a eles, posto que se fai unha mostra da flora e fauna da Península. 



  • Urberuaga, E. (2011). Una cosa negra. Madrid: Narval. 

Una cosa negra de Emilia Urberuaga e ilustrado por el mesmo, é un libro sinxelo en canto aos conceptos tratados. Nel unha mancha negra vaise transformando en diferentes animais, e busca sempre  xogar e formar parte de algo con eles; pero acaba sendo sempre rexeitado. Como o número dos animais vai aumentando leva a que o lector conte aprenda os números. Ademais de poder desenvolver capacidades plástica dado ao colorido e os debuxos deste. 


Referencias bibliográficas:

  • Bill Martin, Jr. (2010). Oso pardo, oso pardo, ¿qué ves?. Madrid: Kókinos.
  • Gervais, B. (2011). Imaginario de las estaciones. Madrid: Ediciones SM
  • Urberuaga, E. (2011). Una cosa negra. Madrid: Narval
Webgrafía:

 http://sonadoresdecuentos.blogspot.com.es/search/label/jimmy%20liao (Recuperado o 18 de Maio de 2014)

                                                           García Urrabieta, Rocío
González Villarmea, Marta
Raposo Corredoira, Jéssica
Rego Conde, Laura

martes, 20 de mayo de 2014

Ó meu gato é un poeta, un músico, un pintor...

En este post queremos destacar la relación que nos ofrece nuestro álbum O meu gato é un poeta con otras artes.


María José Lobato y Beatriz Hoster Cabo, profesoras de la Universidad de San Pablo CEU de Andalucía nos manifiestan en el artículo para Educación Artística Revista de Investigación 2, bajo el título “Acercamiento a los museos, al arte y al artista a través de un álbum ilustrado”, ese estrecho vínculo entre un álbum ilustrado y otras artes. Las cualidades que nos ofrecen las  obras de literatura infantil vinculadas con el arte amplían la experiencia lúdica, comunicativa y artística del alumnado con resultados enormemente enriquecedores relacionándose con otras artes.

El álbum ilustrado que ofrecemos, O meu gato é un poeta, cumple esta característica ya que está directamente relacionado con diversas artes. Por un lado, su tema principal es el género poético,  se debe a que la lectura de la obra se compone de poemas presentados de diferentes formas, tales como: caligramas, juegos de palabras, adivinanzas en forma de pequeñas rimas… lo que permite presentar el libro de una forma amena y divertida.

De otro modo, está relacionado con el arte musical, gracias al CD anexo al mismo, se pueden escuchar las poesías cantadas y con las nuevas tecnologías, ya que a su vez, posee una clave que nos conecta a la Web oficial del libro (www.gatopoeta.net.). a través de la cual los niños pueden trabajar contenidos relacionados con el manejo de las TICs.




A su vez, podemos encontrar su página oficial en Twitter https://twitter.com/omeugatopoeta creada para dar a conocer las diferentes actividades que se realizan a partir del libro, gracias a ella, podemos conocer multitud de recursos didácticos y actividades realizadas por diferentes centros educativos. Os dejamos la referencia de alguno de ellos, aunque a diario se van colgando enlaces y os recomendamos que sigáis la página para estar al tanto de ellas.




  •       Las aventuras que nos ofrece esta obra, no solo se quedan en las aulas de gran parte de los centros educativos de Galicia, sino que también llegan a todos los públicos a través de espectáculos musicales como el ofrecido por la Escuela de Tiempo libre Fundación Pondalen en Ponteceso (Coruña), de la mano de su autor Fran Alonso y el músico Xurxo Souto,  quienes realizaron un espectáculo poético-musical. http://www.youtube.com/watch?v=KRltjdqtEv0


Gracias a estos ejemplos de diferentes proyectos realizados a partir de esta fantástica obra, no cabe duda de que la magia de este álbum ilustrado no reside únicamente en la poesía sino que se interrelaciona directamente con multitud de artes: música, teatro, dramatización, dibujo, pintura…. lo que resulta enormemente interesante para su trabajo en las aulas de educación infantil,  puesto que influye claramente en su conformación por el gusto estético.

Para finalizar con el post, nos gustaría señalar otros álbumes ilustrados que nos parecen interesantes para la etapa infantil, ya que nos ofrecen la posibilidad de relacionar la literatura con  otras manifestaciones artísticas:

  •         Moure, T. (2008). Eu tamén son fonte. Vigo: Galaxia



  •         Ciuráns, M. (2012). El violín el lenguaje mágico de Martín. Ballaterra Música



  •         Coma, D. (2007). Sentimientos y emociones. Ballaterra Música


Referencias Documentales

Bibliografía

- Alonso, Fran. O meu gato é un poeta. Vigo: Xerais. 

- Lobato Rodríguez, María Jose e Hoster Cabo, Beatriz (2011). “Acercamiento a los museos, al arte y al artista a través del álbum ilustrado”. Educación Artística: Revista de Investigación. Artículo disponible en: http://ojs.uv.es/index.php/eari/article/view/2516/2065

Webgrafía

- www.gatopoeta.net, Rervisado 15 de mayo de 2014

- https://twitter.com/omeugatopoeta, Revisado el 15 de mayo de 2014


- http://www.edu.xunta.es/centros/ceipcedeira/node/174, Revisado el 16 de mayo de 2014


- http://www.youtube.com/watch?v=KRltjdqtEv0, Revisado el 16 de mayo de 2014

Fernández García, Lydia
López Santamarina, Ainhoa
Ónega Tellado, Tamara
4º curso Magisterio Educación Infantil (Lugo)

¿Por qué trabajar con álbumes ilustrados?


Antes de proceder a analizar detenidamente el libro elegido, es necesario señalar que entendemos por álbum ilustrado y cuales han de ser sus principales características. Podemos definir este tipo de obras literarias, por lo general, dedicadas al público infantil y juvenil, caracterizadas por unificar en una misma página un contenido textual y un contenido ilustrado, ambos complementados y con coherencia interna.

Tal y como define Francisco Gutiérrez García (2005) en su artículo para la Revista Cuadernos de Literatura Infantil y Juvenil, bajo el título, La metáfora visual en el álbum ilustrado, en dónde constata a partir de diversos ejemplos, que en los albumen orientados a los primeros lectores se utilizan recursos expresivos habituales en el cómic, las denominadas “metáforas visuales”, es decir, en propias palabras del autor, una imagen situada al lado del texto no solo nos transmite una información acerca de la realidad a la que alude, sino que equivale a una proposición o idea evidenciando la cualidad de preparar el texto, para ayudar a sus lectores a construir su significado.

Retomamos las palabras de Francisco Gutiérrez para explicar brevemente las principales características de estos álbumes, siendo concebidos como una unidad, una totalidad que integra todos sus elementos, ya que las relaciones que se establecen entre ellos (la cubierta, la portada, las guardas, el texto, la tipografía, las imágenes), son cruciales para la comprensión del libro.

Entre la gran diversidad de álbumes ilustrados que podemos encontrar actualmente, procederemos al análisis de O meu gato é un poeta, escrito e ilustrado por el gallego Fran Alonso, que presentaremos detalladamente a continuación, orientado  para su trabajo en el aula con alumnado  de Educación Infantil. Procederemos a realizar un breve análisis de la misma.

Para ello hemos utilizado la siguiente edición: Alonso, Fran (2011): O meu gato é un poeta. Vigo: Xerais I.S.B.N.: 978-84-9914-211-1


O meu gato é un poeta es un álbum ilustrado escrito en verso, además de convertirse en un recurso didáctico ideal para trabajar la lecto-escritura, permite acercarnos a este género, en muchas ocasiones poco utilizado en las aulas, a través de diferentes poemas escritos en un lenguaje adaptado al público infantil, utilizando como hilo conductor un simpático gato, quien va enlazando diversas poesías de variados temas (el amor, el mar, el paisaje, las letras….).

Es importante destacar que está ideado en forma de juego, un juego de palabras y de imágenes. En cuanto al juego de palabras, hay que señalar que uno de los elementos que lo caracterizan es la habilidad que ha mostrado el autor a la hora de redactarlo, está maquetado con diferentes tipos de letra de un tamaño ideal para  los primeros lectores y que a su vez fusiona  diversos géneros literarios a través de la reflexión de la poesía visual, juegos de palabras y caligramas.



Otro aspecto interesante  son las ilustraciones, realizadas de una forma poco convencional pero a su vez realistas y destacándolas gracias a colores vivos y siempre remitiendo y sirviendo de apoyo para la comprensión del texto.

Finalmente otro aspecto destacado es la inclusión de la música y nuevas tecnologías gracias a que nos permite acceder a un CD anexo al mismo al enlace que encontramos en su segunda página que nos lleva a una divertida Web (www.gatopoeta.net.), en dónde los pequeños podrán realizar diversas actividades relacionadas con el mismo (encontrar más poemas, información sobre el libro, multitud de juegos, poemas recitados por el propio autor, cuestionarios con respuestas…entre otras).

Una vez destacados todos estos factores, determinamos que se trata de una obra muy novedosa y de gran interés para su trabajo en Educación Infantil y primer ciclo de Educación Primaria, ya que permite no solo un acercamiento a la lecto-escritura, sino también a este nuevo género literario y  al empleo de las nuevas tecnologías de una forma innovadora, lúdica e interesante para los niños.

Referencias documentales

Bibliografía

- Alonso, Fran. O meu gato é un poeta. Vigo: Xerais.

- Gutiérrez García, Francisco (2005)  La metáfora visual en el álbum ilustrado (Artículo para la Revista Cuadernos de Literatura Infantil y Juvenil)

Webgrafía

- www.gatopoeta.net., Revisado el 13 de mayo de 2014


Fernández García, Lydia
López Santamarina, Ainhoa
Ónega Tellado, Tamara
Alumnas de 4º curso de Magisterio Educación Infantil (Lugo)